Kazimierz Braun (ur. 1936) to jeden z najbardziej wszechstronnych i cenionych twórców współczesnej polskiej kultury – wybitny reżyser teatralny, pisarz, dramaturg oraz profesor nauk humanistycznych. Jego droga twórcza, trwająca nieprzerwanie od debiutu w 1961 roku, stanowi unikalną syntezę praktyki scenicznej, refleksji teoretycznej oraz bogatej wyobraźni literackiej.

 

W swojej karierze Kazimierz Braun zrealizował łącznie 154 przedstawienia w teatrach polskich (m.in. w Warszawie, Gdańsku, Krakowie i Wrocławiu) oraz na scenach międzynarodowych, w tym w USA, Kanadzie, Niemczech i Irlandii. Jest twórcą autorskiej koncepcji „Teatru wspólnoty”, zakładającej budowanie głębokich relacji między aktorami a widzami w celu stworzenia wspólnej grupy twórczej. Jego dorobek reżyserski obejmuje monumentalne cykle inscenizacji dzieł Norwida (13 widowisk), Różewicza (19 widowisk) oraz Shakespeare’a. Jako dyrektor naczelny i artystyczny Teatru im. Osterwy w Lublinie oraz Wrocławskiego Teatru Współczesnego, Braun uczynił z tych scen ośrodki nowoczesnej i odważnej myśli teatralnej, co w 1984 roku doprowadziło do jego usunięcia ze stanowiska przez ówczesne władze z przyczyn politycznych.

 

Dorobek literacki Kazimierza Brauna obejmuje 20 utworów, w tym powieści, opowiadania oraz dramaty. W swojej prozie, m.in. w powieściach Pomnik, Dzień świadectwa czy Siódma fala, posługuje się stylistyką fikcji historycznej, by na fundamencie faktów budować złożoną rzeczywistość symboliczną i duchową. Jako dramaturg jest autorem sztuk poświęconych wielkim postaciom polskiej historii i sztuki, takim jak Helena Modrzejewska (Helena), Ignacy Jan Paderewski (Dzieci Paderewskiego) czy św. Maksymilian Kolbe (Maximilianus).

 

Jako wybitny historyk teatru, Kazimierz Braun opublikował 21 książek naukowych, które stały się fundamentem wiedzy o polskiej scenie, m.in. Wielka Reforma Teatru oraz Teatr Polski 1939–1989. Przez dekady łączył pracę twórczą z działalnością akademicką, będąc profesorem m.in. na University at Buffalo oraz wykładowcą na New York University i Uniwersytecie Wrocławskim.

 

Za swoje wybitne osiągnięcia został uhonorowany m.in. Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz prestiżową Nagrodą Fundacji Guggenheima. Jego twórczość to nieustanne poszukiwanie Prawdy i Piękna, czyniące go jednym z najważniejszych ambasadorów polskiej kultury na świecie.